дўппаймоқ
doʻppaymoqдўппаймоқ
фл. Нотекис, ноўхшов бўлиб, бўртиб чиқиб турмоқ; дўмбаймоқ.
Қўлим дўппайиб турган тугунчага тегди. — Шарқ юлдузи
Мунгли дўппайган қабрлар устида бағри қон қизғалдоқлар бош эгди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
дўппаймоқ
в bulge, stick out, protrude
ДЎППАЙМОҚ
tompayıw, kómpeyiw