doʻnmoq

fl. 1. esk. 1 Aylanmoq, oʻxshamoq; bir tomondan ikkinchi tomonga oʻgirilmoq.

Yonmagan qorlar yonar, Tushlarim oʻngga doʻnar. — Sharq yulduzi

Toshga doʻndi yostiqlar, gʻam-gʻussa bosh qoʻyganda. — Saodat

2. Qaytmoq; tiklanmoq, oʻzgarmoq.

Mard oʻgʻlonsan, alvon-alvon doʻnmagin. Xasmingning soʻziga, bolam, koʻnmagin. — Xushkeldi

Qiyo qaytgan davlat qayta doʻnmaydi, Baxt qushi qoʻlingga oson qoʻnmaydi. — Tohir va Zuhra