дўнмоқ

фл. 1. эск. 1 Айланмоқ, ўхшамоқ; бир томондан иккинчи томонга ўгирилмоқ.

Ёнмаган қорлар ёнар, Тушларим ўнгга дўнар. — Шарқ юлдузи

Тошга дўнди ёстиқлар, ғам-ғусса бош қўйганда. — Саодат

2. Қайтмоқ; тикланмоқ, ўзгармоқ.

Мард ўғлонсан, алвон-алвон дўнмагин. Хасмингнинг сўзига, болам, кўнмагин. — Хушкелди

Қиё қайтган давлат қайта дўнмайди, Бахт қуши қўлингга осон қўнмайди. — Тоҳир ва Зуҳра

1. dóniw, aylanıw, uqsaw

2. qaytıw, tikleniw, ózgeriw