дўнғилламоқ

фл. 1. Дўнғ этган овоз чиқармоқ.

2. Ноаниқ ёки қўпол гап қилмоқ; тўнғилламоқ.

Дераза тагида қовоқтумшуғини осилтириб ўтирган Муса кўса дўнғиллади. С. Аҳмад. — Ҳукм.

Кампир яна дўнғиллади. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.

Тўнғилламоқ, ноаниқ ёки қўпол гап қилмоқ.TERSLEMEK

в grumble (at)

tońqıldaw

murmeln vt, brummen vi, grunzen vi