doʻngʻillamoq

fl. 1. Doʻngʻ etgan ovoz chiqarmoq.

2. Noaniq yoki qoʻpol gap qilmoq; toʻngʻillamoq.

Deraza tagida qovoqtumshugʻini osiltirib oʻtirgan Musa koʻsa doʻngʻilladi. S. Ahmad. — Hukm.

Kampir yana doʻngʻilladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o.