doʻngalak

sft. 1. shv. 1 Gʻildirak (arava, vagon, parovoz va shu kabilarda).

Poyez(d)ingni yurgizgan Oʻtxonasi bilan doʻngalagi. — Qoʻshiqlar

Yumaloq olam ham sirli bir choʻpchak, Doʻngalak aylanur nahot begupchak. Mirtemir, — Asarlar

2. Yumaloq yoki doira shaklidagi.

Koʻhna, tutilaverib siri koʻchib ketgan doʻngalak xontaxtani keltirib oʻrtaga qoʻydi. — S. Siyoyev, Rayhon

Koʻchada ikki otliq turardi. Biri tulki tumoq kiygan, boʻydor, ikkinchisi doʻngalak telpakda. — S. Siyoyev, Avaz

3. Doʻng yer, tepalik.

doʻngalaklarni buzib, yerlarni tekislash va chimzorlarni haydab, ishga solish kabi ishlarga eʼtibor berish lozim. — I. Rahim, Ixlos

n knob, protuberance

1. Hügelchen n

2. tib. Knötchen n