дўнгалак

сфт. 1. шв. 1 Ғилдирак (арава, вагон, паровоз ва шу кабиларда).

Поез(д)ингни юргизган Ўтхонаси билан дўнгалаги. — Қўшиқлар

Юмалоқ олам ҳам сирли бир чўпчак, Дўнгалак айланур наҳот бегупчак. Миртемир, — Асарлар

2. Юмалоқ ёки доира шаклидаги.

Кўҳна, тутилавериб сири кўчиб кетган дўнгалак хонтахтани келтириб ўртага қўйди. — С. Сиёев, Райҳон

Кўчада икки отлиқ турарди. Бири тулки тумоқ кийган, бўйдор, иккинчиси дўнгалак телпакда. — С. Сиёев, Аваз

3. Дўнг ер, тепалик.

дўнгалакларни бузиб, ерларни текислаш ва чимзорларни ҳайдаб, ишга солиш каби ишларга эътибор бериш лозим. — И. Раҳим, Ихлос

н knob, protuberance

1. Hügelchen n

2. тиб. Knötchen n