дўндирмоқ

фл. 1. Дўнмоқ феълининг орттирма нисбати.

2. с. т. Жойига келтириб, кўнгилдагидек қилиб, боплаб бажармоқ, ижросини жойига қўймоқ, ўринлатмоқ.

Гапни дўндирмоқ.

Чоршанба — зўр йигит, ишни дўндиради. — М. М. Дўст,

[У] Ўзимизнинг таомларни— кабоб ва паловдан тортиб то ҳалимгача — дўндириб юборади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар