doʻndirmoq

fl. 1. Doʻnmoq feʼlining orttirma nisbati.

2. s. t. Joyiga keltirib, koʻngildagidek qilib, boplab bajarmoq, ijrosini joyiga qoʻymoq, oʻrinlatmoq.

Gapni doʻndirmoq.

Chorshanba — zoʻr yigit, ishni doʻndiradi. — M. M. Doʻst,

[U] Oʻzimizning taomlarni— kabob va palovdan tortib to halimgacha — doʻndirib yuboradi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar