doʻmpaymoq

fl. 1. aim. Doʻmbaymoq.

Katta tut yogʻoch koʻlankasida doʻmpaygan yangi qabrni quchib, soatlarcha yigʻlab, tinkalari qurigandan soʻng qaytishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Hamma ariq uvatida doʻmpayib yotgan bir qorani koʻrdi. — Yoshlik

2. Mukka tushib yotmoq.

Ishdan keyin hech qayoqqa chiqmaydi, uzoqqa bormaydi, boʻsh qolsa, ayiqday doʻmpayib uxlaydi. — A. Muxtor, Asarlar

charchagan bolalar har yerda doʻmpayib uxlab qolishdi. — S. Ahmad, Jimjitlik