дўмбилламоқ
doʻmbillamoqдўмбилламоқ
фл. 1. Лўппи, дўмбоқ болаларнинг селкиллаб, чаққон-чаққон қадам ташлаб юриши ҳолатини ифодалайди.
Эшик ёнида уч-тўрт ёшли қизча дўмбиллаб юрибди. — Н. Ёқубов, Хаёлимдаги қиз
2. Семиз, бақалоқ кимсаларнинг тез-тез лапанглаб юриш ҳолатини кўрсатади.
Карим қизиқнинг дўмбиллаб кириб келишини кўрган улфатлари кулгига шайланишаверди. — Муштум
ДЎМБИЛЛАМОҚ
tompańlaw, tompańlap júriw