дўлвар

от 1. шв. 1 Гавдаси катта, ёʻғон, барваста (одам ҳақида).

Дўлвар йигит.

Далаларни пиёда кезсангиз дўлвар йигитларни, лобар қизларни кўрасиз. — Газетадан

2. Кенг, тўкис.

Дўлвар кўйлак.

3. Содда, гўл.

Тилавовнинг очиқ қўл, дўлварлигига кўп кишилар беш кетади. — Газетадан

Менинг талқинимдаги Яхшибоев, ёшлик пайтларида ўта жўн, ўта дўлвар, ўта ёқимтой туюляпти. М. М. — Дўст, Лолазор

Арслонқулнинг соф юрагини табиий ақлини ифодаловчи дўлвар сўзларини кўпроқ эшитгиси келди. — Ойбек, Навоий