dolgʻa

ot 1. poet. Kuchli, qudratli toʻlqin, poʻrtana.

Umrdir gohida dolgʻali ummon. — A. Isroilov, Yugurik nur

Inson axir turdi, Inson emas, vijdon turdi. Tinmaysanmi, dolga, dolgʻa — T. Toʻla, Asarlar

2. koʻchma Turmush qiyinchiliklari, toʻsiqlar, gʻovlar; gʻalayon.

Insonni jamiyat orasida dolgʻalar, kurashlar, suronlar kutadi. Sharq yulduzi. Qalb shunday ummonki, uning bagʻrida Dahshatli dolgʻalar silsilasi bor. — E. Vohidov, Sadoqatnoma

Mana taxtda Husayn Boyqaro oʻtirur jim, fikrida dolgʻa. — Oybek, Guli va Navoiy

Qattiq toʻlqin, poʻrtana.DALGA

n wave, billow, swell