doʻkon

ot 1. Biror narsa sotish uchun maxsus jihozlangan savdo-sotiq xonasi, korxonasi; magazincha.

Baqqol doʻkoni. Kitob doʻkoni. Doʻkon mudiri.

Yomon choʻpon tikonga berar, Yaxshi choʻpon —

doʻkonga. — Maqol

Amakingizning doʻkoniga yaxshi shohilar, baxmallar kelibdi, olmaysizmi? Oydin, — Oʻzidan koʻrsin

Toʻgʻri gazeta-jurnal doʻkoniga yoʻl oldi. — Sharq yulduzi

2. Hunarmandlarning ishxonasi.

Temirchi doʻkoni. Boʻyoqchi doʻkoni. Sartaroshlik doʻkoni.

[Mulla Obid] Tinchimaydi: guzar-da yamoqchilik doʻkoni ochib, ham oʻzining, ham qishloqning ehtiyojini oʻtab turadi. A. Qodiriy, — Obid ketmon

3. Hunarmandlar foydalanadigan dastgoh; stanok.

Toʻquv doʻkoni. Doʻkon toʻqisang — boʻz boʻlar, Charx yigirsang — toʻn boʻlar. — Maqol

Uylarida doʻkoni ham bor: alacha janda toʻqiydi. — Sh. Xolmirzayev, Qahramonning soʻnggi kunlari