diyor

ot 1. Mamlakat, yurt, oʻlka.

Hur diyor. Ona diyor.

Bektemirga notanish qandaydir qushlar gala-gala boʻlib, allaqaylarga, goʻzal, issiq diyorlarga safar qiladilar. — Oybek, Quyosh qoraymas

Diyorimizda bir-biridan goʻzal, orombaxsh va shifobaxsh maskanlar juda koʻp. — Gazetadan

2. Yashash joyi, maskan.

Choʻponlar diyorida odamning qadri nihoyatda baland ekanini hirotliklar payqab oʻtirishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

3. koʻchma Biror narsa koʻp boʻlgan, koʻp yetishtiriladigan joy.

Tilda doston Fargʻona— Ipak paxta diyori. — Yo. Mirzo, Oʻgʻil mehri

4. koʻchma Olam, borliq; quchoq, bagʻir.

U yoshlik chogʻidanoq mehnat diyoriga kirdi. — Gazetadan

Uning xayoli sirli, yashirin zavqlar diyoriga uchdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Eh, naqadar axir bepoyon Sukunat deb atalgan diyor. — R. Parfi, Koʻzlar

5. Diyor (erkaklar ismi).