диёр

от 1. Мамлакат, юрт, ўлка.

Ҳур диёр. Она диёр.

Бектемирга нотаниш қандайдир қушлар гала-гала бўлиб, аллақайларга, гўзал, иссиқ диёрларга сафар қиладилар. — Ойбек, Қуёш қораймас

Диёримизда бир-биридан гўзал, оромбахш ва шифобахш масканлар жуда кўп. — Газетадан

2. Яшаш жойи, маскан.

Чўпонлар диёрида одамнинг қадри ниҳоятда баланд эканини ҳиротликлар пайқаб ўтиришарди. — Мирмуҳсин, Меъмор

3. кўчма Бирор нарса кўп бўлган, кўп етиштириладиган жой.

Тилда достон Фарғона— Ипак пахта диёри. — Ё. Мирзо, Ўғил меҳри

4. кўчма Олам, борлиқ; қучоқ, бағир.

У ёшлик чоғиданоқ меҳнат диёрига кирди. — Газетадан

Унинг хаёли сирли, яширин завқлар диёрига учди. — Ойбек, Танланган асарлар

Эҳ, нақадар ахир бепоён Сукунат деб аталган диёр. — Р. Парфи, Кўзлар

5. Диёр (эркаклар исми).