диёнациз

сфт. 1. Инсофи ёʻқ, виждонсиз, шафқациз.

Ёнимга келма, инсофсиз, диёнациз. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

2. Дин қонун-қоидаларига риоя қилмайдиган; бетавфиқ.

Диёнациз одам,

Шошмай тур, сенларга бир жазо берайки, бошқа сенга ўхшаган диёнацизларга ҳам ибрат бўлсин. — Ҳамза, Майсаранинг иши

а dishonest, impious, profane, ungodly, careless

1. hújdansız, insapsız, insabı joq

2. dinsiz

1. unehrlich, ungewissenhaft, pflichtvergessen

2. gottlos

русчанедобросовестныйинглизчаundevout, impious, insincereфрансузчаpeu consciencieux; peu scrupuleuxарабчаقَلِيلُ الذِّمَّةِ، لَا تَقْوَى لَهُ