диёнатли

сфт. 1. Виждонли,инсофли;диёнати бор.

Пошшахоннинг иккинчи эри сўққабош, завод ишчиси, топгани бир оилани тебратишга етадиган диёнатли эркак эди. — Д. Нуров, Осмон устуни

Яхшиямки, хоннинг ёнида диёнатли бир одам бор экан, шу киши жонимга ора кирди. — С. Сиёев, Аваз

2. Дин қонун-қоидаларига риоя қиладиган, тақводор.

Ҳар қандай хотин билан ҳам иноқ бўлавермаганининг ўзи ўта диёнатли, покдомон эканининг нишонасидир. — А. Қаҳҳор, Асарлар

Ёʻқ, қайси мусулмон, қайси диёнатли ота ўз фарзандини, яна бегуноҳ, қўй оғзидан чўп олмайдиган ўғлини оқ қилиб, даргоҳидан ҳайдар экан?! — К. Яшин, Ҳамза