дийдирамоқ

фл. Совуқ қотиб титрамоқ.

Пошша хола совуқдан дийдираб, тушга яқин қизиникига кириб келди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Розия Сатторнинг қўлида совуқдан дийдираб турган болани кўрди. — П. Қодиров, Эрк