distress

1. н 1. қайғу, ғам, дард-алам

2. офат, фалокат, мусибат, оғир (мушкул) аҳвол, бахцизлик

3. муҳтожлик, камбағаллик, қашшоқлик

4. озиб (ориқлаб) кетиш, озиб-тўзиш, озиб қуруқ силласи қолиш, чарчаш, толиқиш

аттр.

• distress signal фалокат сигнали

2. в хафа (дилини сиёҳ) қилмоқ, дилини оғритмоқ, қийнамоқ, азобламоқ

• be distressed for smb. бирор кимса учун қайғурмоқ
• distressed [dı'strest] 1) хафа бо'лган, ранжиган; 2) чарчаган, толиққан
• distressful кўп жафо тортган, азият чеккан