дирр

1. тақл. ва тасв. с. Тебраниш натижасида ҳосил бўладиган ана шундай ҳаракат ва товуш ҳақида.

Учиб ўтган самолёт зарбидан деразалар дир этиб кетди.

2. Отни тўхтатиш учун ишлатиладиган ундов сўз.

Муллажиринг жирингламаса, одам дирингламас. — Мақол

Отлар эгарнинг тагида диринглар ва биз борган сари илгаридаги суворийга яқинлаша бордик. — Ҳ. Олимжон