dingʻillamoq

fl. s. t. Dingʻirlamoq.

Doʻmbirani chalganimda, undan dingʻillab oqqan ovoz goʻyo yuragimdan chirqirab chiqqan kuy singari sezildi. — Gazetadan

Karimjon oqsoqol choyxonaning bir burchagida dutorni dingʻillatib oʻtirar edi. — Gazetadan