димланмоқ

фл. 1. Димламоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

2. Тўпланмоқ, тошмоқ; тўсилмоқ.

Қизлар шу куни кечаси билан ухламадилар. Чунки сув димланиб, тўғон тупроқларини ювиб, ялаб турибди, хавфзўр. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Бир маҳал Йигитали даранинг суви димланиб оқувчи жой — шовва қаршисидан чиқиб қолди. — Д. Нурий, Осмон устуни

3. Ҳовури, буғи чиқмайдиган қилиб бекитиб қўйилмоқ.

Лавлаги айтар лавланмадим, қозон-қозон димланмадим. — Бойчечак

Дунё кечалари маҳкам димланган қасқонга ўхшаб қолди. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.