dilxasta

sft. 1. Yuragi kasal, qalbi parchalangan.

Kishi har kuni shudring koʻtarilmasdan gul terishni tark etmasa, aslo dilxasta boʻlmaydi, oʻpka kasaliga yoʻliqmaydi. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz

2. koʻchma Yuragi pora boʻlgan, ezilgan; nihoyatda xafa.

Shu toʻrt devor ichida qon yutib, behad zahmat chekkan dilxasta singlingizga loaqal siz shafqat qilingiz. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

Zarraye andisha qil, uvol emasmu, ey pari, Bir gʻarib dilxastaga bermoq esang muncha azob. Hamza, — Asarlar

Taʼsir aylamas, dilxasta Nihon, qilgʻoning bila ming ohu figʻon. — Gazetadan

1. jaralı júrek

2. júregi ezilgen