diltortar

sft. 1. Koʻngilga xush keladigan; koʻngilga yaqin; dilni oʻziga tortadigan, maftunkor, dilkash.

Diltortar doʻst.

Chol diltortar kishisi oldida yechildi. — Y. Shamsharov, Paxtaqaynar

Choydan soʻng ikki doʻst ikki-uch diltortar ulfat bilan toqqa chiqib ketishga qaror qildilar. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

2. Kishiga yoqadigan, xush keladigan; yoqimli.

Muqimiyni koʻrganlar kam boʻlsa ham uning ogʻizdan ogʻizga oʻtib kelgan diltortar gʻazallaridan taniydiganlar koʻp. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

kewilge jaǵatuǵın, kewilge jaqın, jaǵımlı