дилтанг

сфт. 1. Юраги сиқилган, ғоят хафа, ғамгин; маъюс.

Шу кунларда шоҳ жуда дилтанг эди. — Баҳром ва Гуландом

Жўнар бўлдим мен бундан дилтанг, Иўлларимга қараб қолдинг сен. — А. Орипов, Йиллар армони

Гоҳи мағрур, гоҳи дилтанг, Гоҳи ҳазин, гоҳи тумтароқ. — Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. Юраги тор, тажанг; паришон.

Дилтанг одам,

Эломонов дилтанг қўл силкиб қўя қолди. М. М. — Дўст, Галатепа қиссалари

Қўлимни боғла, майли, бўлма дилтанг! Элимни ёқма-ю, элтиб мени ёқ! — С. Абдулла, Асарлар

Шунақа дилтанг пайтда Хол-қўзининг келгани унга булут орасидан чиққан офтобдек туюлди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

а 1. depressed, dispirited, oppressed

2. sad, grieved, sorrowful, wistful, doleful, mournful

3. grievous

4. nervous

1. qapa, qayǵılı

2. oylanǵan, uwayımlaǵan

русчаподавленный, печальныйинглизчаdepressed, despiratedфрансузчаabattu, accablé, opressé, dépriméарабчаمُنْقَبِضُ النَّفْسِ, مُكْتَئِبٌ