dilsiyoh

sft. 1. Birovga yaxshilikni ravo koʻrmovchi, ichi qora, baxil.

Ularni bogʻchadan quvib boramiz, Daf boʻlsin dilsiyoh, baxil, gʻalamis. — Mushtum

2. Ichi qora odamdan jabr koʻrgan, koʻngli qolgan, ranjigan.

Ha, tanisayam, tanimaganga solyapti oʻzini, dedim-da, dilsiyoh boʻlib, qaytib ketdim. — T. Rustamov, Mangu jasorat