дилозор

сфт. 1. Кишининг дилига озор берувчи, кишини ранжитувчи, муомаласи совуқ, ситамгар.

Дилозор одам. Дилозордан худо безор. — Мақол

Кимки бўлса дилозор, Ундан шу юрт безор. — Мақол.

Раис ака, унақа дилозор бўлманг, — С. Аҳмад, Қадрдон далалар.

2. Юракни эзувчи, оғир, машаққатли.

Уларни ночор, дилозор қора кунлари мажбур қиларди! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Кишининг дилига озор берувчи, кишини ранжитувчи, муомаласи совуқ.GÖNÜL KIRICI

а offender

dilge hazar beriwshi, renjitiwshi, jábirlewshi

русчаобижающий, обидчикинглизчаoffender, offensive, one causing displeasure, discomfortфрансузчаoffensantарабчаجَائِرٌ, ظَالِمٌ, مُسِيءٌ