дилнавоз

сфт. 1. кт. 1 сфт. Кўнгилни овловчи, кўнгилни хушнуд этувчи; марҳаматли, ёқимли.

Мулойим, дилнавоз садолар унинг [Ёʻлчининг] бутун томирларидан ҳордиғини суғургандай бўлди. — Ойбек,Танланган асарлар

Иқлими дилнавоз, бойликлари беқиёс бизнинг бу серқуёш ўлкамизда олтин куз барқ урмоқда. — Уйғун.

2. Дилкаш ёр, маъшуқа.

Менинг дилнавозим, нигорим келур. — Ҳабибий, Девон