dilnavoz

sft. 1. kt. 1 sft. Koʻngilni ovlovchi, koʻngilni xushnud etuvchi; marhamatli, yoqimli.

Muloyim, dilnavoz sadolar uning [Yoʻlchining] butun tomirlaridan hordigʻini sugʻurganday boʻldi. — Oybek,Tanlangan asarlar

Iqlimi dilnavoz, boyliklari beqiyos bizning bu serquyosh oʻlkamizda oltin kuz barq urmoqda. — Uygʻun.

2. Dilkash yor, maʼshuqa.

Mening dilnavozim, nigorim kelur. — Habibiy, Devon