дилгир

сфт. 1. Кўнгли ғаш, кўнгли олинган, юраги сиқилган.

Абдусалом дилгир бўлиб, отасини кутиб ўтирган эди. — С. Сиёев, Аваз

Лекин мезбоннинг дилгир кайфияти уларнинг очилиб-сочилиб ўтиришига монелик қиларди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Дилгир дилни шод этиш, ноҳақ йиқилганни суяш, туҳматга учраганни ҳимоя қилиш — марднинг иши. — Газетадан.

2. Юрагини олдириб қўйган, қўрқиб қолган.

Ўша даҳшатли воқеадан кейин у жуда дилгир бўлиб қолган.

Нохуш, хафа; ғамгин.KEDERLİ, GAMLI

а 1. bored

2. sad, cheerless, doleful, dismal, dejected, despondent, crestfallen, downcast

3. wistful

4. depressed, dispirited

1. dilgir, qapa, kewli qalǵan

2. qorqıp qalǵan