дилдор

сфт. 1. Гўзал ёр, маъшуқа, севгили.

Ғуломжон тўймаган кўзлари билан дилдорига тикилиб: Хайр, яхши қолинг, — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Неча вақтдан бери ҳайрон бўлибман, Ажойиб дилдора дучор бўлибман. — Қўшиқлар

Ўйласам, гулчеҳра дилдоримга дилдор ўхшамас, Лоларанг рухсорига ҳар лоларухсор ўхшамас. — Ҳабибий, Девон

2. сфт. Дилни ўзига тортувчи, кўнгилга хуш ёқадиган; ёқимли, меҳрибон.

Мунчаҳам меҳмоннавоз-у дилкаш-у дилдор экан — Ҳабибий, Девон

Орзуманд кўнглимнинг шўх дилдори сен, Севги салтанатин шуълакори сен. — Миртемир, Асарлар

3. Дилдор (хотин-қизлар исми).

а sweetheart, beloved, lovable

gózzal yar, súyikli yar