дилдирамоқ

фл. Совуқдан қалтирамоқ, титрамоқ.

Оч, дилдираб қолган Умид иссиққина танчада ўтириб, танига қайта жон кирди. — Мирмуҳсин, Умид

Бурчакда ўша ногирон хўтикча зах ва совуқдан бошини солинтириб, дилдираб турарди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Оппоқ қор қош қорайганда, юпун кийинган одамлар қунушиб, дилдирашиб, чойхонага томон кела бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари