дилабгор
dilabgorдилабгор
сфт. айн. Дилафгор.
Янгилик бор, деб бир ниманинг исини чиқардинг-у, мани дилабгор қилиб кетдинг. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
Жангчилар, Саша ўлиб, дилабгор бўлиб, взводга қайтганида, тонг ёриша бошлаган эди. — Т. Рустамов, Мангу жасорат
дилабгор
а sore, pained, aggrieved