диконгламоқ

фл. шв. айн. Дикангламоқ.

Ҳожи бува чойни ҳам кутиб ўтирмай, соат саккизларда диконглаб, кўчага чиқиб кетди. — Мирмуҳсин

Ювошнинг шўхлиги туца, янги туғилган бузоқдай, диконглаб сакраб кетади. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ