диккайтирмоқ
dikkaytirmoqдиккайтирмоқ
фл. Диккаймоқ феълининг орттирма нисбати.
От ҳуркиб, қулоқларини диккайтириб, орқага қочмоқчи бўлди. — С. Айний, Эсдаликлар
Таъсирланиб кетганимни Ражаб ака сезибди шекилли, мўйловини диккайтириб, кулимсиради. — П. Қодиров, Уч илдиз
Қулоғини шунча диккайтирса ҳам, хавфни Дадақўзи эмас, Ҳожимат сезди. — А. Мухтор, Асарлар