диккаймоқ
dikkaymoqдиккаймоқ
фл. Тикка кўтарилиб турмоқ, тиккаймоқ.
Ҳозир у доим диккайиб турган сочларини ҳўллаб тараган, қора костюм-шим кийган эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Тўламат мўшювнинг ўсиқ қошлари диккайди. — С. Анорбоев, Оқсой
2) диққати тортилмоқ; қулоқ солмоқ.
Шу вақт ичкаридан хотинларнинг фавқулодда қий-чув товушлари эшитилиб, иккисининг [Ҳожи ва Ҳасаналининг] ҳам қулоқлари диккайди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Қулоғи диккаймоқ Қулоғи тик кўтарилмоқ, чимирилмоқ. Кўчадаги шарпани эшитган жийрон қашқанинг қулоқлари диккайди. — С. Нуров, НарвонЭшак бўрини кўрган заҳоти, қулоқлари диккайиб қотиб қолган, дами ичига тушиб юришга мажоли қолмаган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
ДИККАЙМОҚ
Тикка кўтарилиб турмоқ, тиккаймоқ.DİKİLMEK
диккаймоқ
в stand on end (of hairs), prick up (of ears), stand up straight
ДИККАЙМОҚ
tikireyiw