дикирламоқ

фл. Дикир -дикир ҳаракат қилмоқ, дикилламоқ.

Майна эшагини хихлади ва шу заҳотиёқ кетидан Нарзи тоға минган эшакнинг дикирлаган ёʻрғаси эшитилди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Қумтепаликлар бағрида кўм-кўк, хушхўр ўтларни еб семирган қўй-эчкилар, дикирлаб, чопқиллаб, сакрашиб юрган қўзичоқларни, туя ва йилқиларни Жунайидхоннинг навкарлари ҳайдаб, чет эл чегарасига олиб боришарди. — Ж. Шарипов, Хоразм