дикилламоқ

фл. 1. Сакраганнамо, дик-дик ҳаракат қилмоқ, дикир-дикир сакраб юрмоқ.

Дикиллаб турган улоқ чопқиллаб бориб, елинга ёпишди. — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади

Тамиллани кўрган мунчоқ кўзли қўзичоқ унинг олдига дикиллаб чопиб келди. — К. Раҳим, Қўнғироқли қўзичоқ

2. Шошиб-пишиб, ўйноқилаб юрмоқ.

Анна Ивановнанинг майда қадам билан дикиллаб орқага қайтишидан унинг бу учра-шувдан хурсанд эканлиги кўриниб турарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Шошиб-пишиб, ўйноқлаб юрмоқ.ACELE ETMEK

dikildew, qaqańlaw