дик

тасв.с. Юқори томон ёʻналган ва жуда тез содир бўладиган, бир онли ҳаракат ҳақида.

Бурга дик этиб сакради. Бола дик (этиб) ўрнидан турди.

Гавҳар суюниб кетганидан дик этиб ўрнидан турди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Шанба куни ногиҳоний бир хабар Поччажоновни ётган еридан дик турғизди. — Мирмуҳсин, Ҳикоялар, қиссалар

Котиба раис кириши билан дик этиб ўрнидан турди. — А. Кўчимов, Ҳалқа