dignified

улуғвор, басавлат, виқорли, ўз қадрини биладиган

• dignitary [-t(ə)rı] 1) юқори мансабдаги киши, катта амалдор, то'ра; 2) прелат (католик ва англикан черковларида: юқори мансабга эга бо'лган руҳоний)
• dignity [-tı] 1) қадр-қиммат, э'тибор, обро'; улуг'ворлик, улуг'сифатлик, салобатлилик; 2) мансаб, мартаба; рутба