didsiz

sft. Aql-farosatsiz; befarosat; xunuk.

Didsiz oʻtirgan yerini ham changitar. — Maqol

Xotinning ustida uzun, rangi uniqqan qora atlas koʻylak boʻlib qalin lablari didsiz boʻyalgan edi. — N. Aminov, Qahqaha

Farosatsiz, didsiz, nodonda koʻz doimo koʻr, oyoq — sholdir. — Nurbek, Umid yoʻli