деривация

от 1. Сувни дарё ўзанидан бошқа ёққа (қазилган ариққа, каналга) солиб юбориш.

Деривация ишлари. Деривация иншоотлари.

Сидқий деривация канали қурувчиларига раҳбарлик қиларди. — Мирмуҳсин, Қаҳрамоннома

2. ҳарб. Отиш қуролларидан отилган ўқ, снаряд ва бошқаларнинг ўз ёʻналишидан ён томонга оғиши.

от тлш. Тил бирликлари (сўз, сўз бирикмалари ва бошқалар)нинг ясалиши, ҳосил бўлиши.

Уларнинг функсионал хусусиятини фақат деривация жараёни билан изоҳлаш мумкин. — ЎТА

н drift, diversion (diverting the course of a river with canals)