depsimoq

fl. 1. Sevingan, doʻq urgan, qoʻrqqan, injiqlik yoki betoqatlik qilgan holda yer tepmoq, yer tepib turmoq.

Yer depsib yigʻlamoq.

Jonon birovlarning oldiga borib yer depsir, baʼzilarga koʻzini suzib, qoshini qoqardi. — Gazetadan

Tagidagi ot suvliq chaynab depsiydi. — I. Shamsharov, Toshkin

Katta yoʻl yoqasida depsina-depsina, birpas oʻtkinchi mashina kutishdi. — X. Sultanov, Bir oqshom ertagi

2. Bosib-yanchib tashlamoq, oyogʻosti qilmoq, payhon qilmoq, toptamoq.

Murdalarni ezib, depsib Bu quturgan olomon — O. Xakimov, Dostonlar

Qaysiyam kolxoz yaylovga katta poda haydab oʻtayotganida, chanqoq poda buloqqa yopirilib, uni depsib tashlabdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. Ot yoki eshakni oyoq bilan niqtab tezlatmoq.

Hasan ovchi tez borib, eshakni yechdi-yu, unga mindi-da, ikki oyoqlab depsib, bu ajal qalʼasidan tezroq ketishga shoshildi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

4. Tepmoq, urmoq (yuragi, qon tomiri haqida).

Hayajondan yuragi depsib ura boshladi. — H. Shayxov, Rene jumbogʻi

Nurmat otaning gaplaridan keyin yuragim yana ham depsib ketdi. — M. Rahmonov, Injenerning qaytishi