депсамоқ

фл. айн. Депсимоқ.

Ҳар бир тоза ниятли кишининг муқаддас бурчи — йиқилганни устига чиқиб депсаш эмас, балки қўлтиғидан олиб турғизиш, яъни хатосини дўстларча тузатишга ёрдам беришдир. — М. Исмоилий, Одамийлик қиссаси

Халқ тарқалганда, Жуман писмиқнинг эзилган мурдаси депсалган қорга қоришиб ётар эди. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.