деҳқончилик

от 1. Қишлоқ хўжалигининг ерга экин экиб, қишлоқ хўжалик маҳсулотларини етиштириш билан шуғулланувчи соҳаси, зироатчилик.

Қадимданоқ Амударё, Зарафшон, Сирдарё каби оби ҳаёт соҳилларида, гўзал Фарғона, Тошкент, Бухоро ва Хоразмнинг ибтидоий табиати бағрида деҳқончилик кенг тармоқ отган эди. — К. Маҳмудов, Қизиқарли пазандалик

2. Экин-тикин билан шуғулланиш касби, машғулоти.

Деҳқончилик қилмоқ. Деҳқончилик — чорвачилик, Бўлмаса, қуруқчилик. — Мақол

Ёз фаслида деҳқончилик қилади, саҳар кетиб, кеч келади. — М. Исмоилий, Фарғона т.о.

3. Экинзор, экин даласи.

Анови пастликда деҳқончилигимиз бор. Бемалол, ҳамма нарса ўзимиздан чиқади. — Ойдин, Келин ўғил туғибди