деҳқон
dehqonдеҳқон
от Асосий касби ерга ишлов бериш, экин экишдан иборат бўлган киши.
Деҳқон бўлсанг, шудгор қил, мулло бўлсанг, такрор қил. — Мақол
Қуёш нурларини ширин-шакар меваларга айлантирган бу ўзбек деҳқони. — Шукрулло, Сайланма
Мен сизга экинларимни кўрсатай. Деҳқон кўзи билан қараб, мени яхшилаб танқид қилинг. Ойбек, О. — в. шабадалар.
- Колхозчи деҳқон 1. Коллективлаштириш даврида ўз хусусий ери, от-улови ва қишлоқ хўжалик асбоблари билан бирга колхозга аъзо бўлиб кирган деҳқон; Якка деҳқон хўжалиги.
- Ўрта (ёки ўрта ҳол) деҳқон — Ўттиз саккиз кишининг кўпи от-уловли ўрта деҳқон бўлса керак. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариСўнгги уч ярим йил ичида якка хўжаликлардан эллик битта ариза тушди. Буларнинг кўписи ўрта ҳол деҳқонлар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари