даюс

сфт. 1. Ўз хотинини бировга қўшиб берувчи; қўшмачи, далла.

Сидиқжоннинг ранги бўзариб кетди: — Мен даюс эмасман! Бунақа қўшмачилик сизлардан келади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Қаттиқ сўкиш ибораси.

Ўҳ, даюс! Бу пичоқ неча гуноҳсизнинг ёстиғини қуритган экан! — А. Қодирий, Обид кетмон

Уйидан илон чиқдими бу даюснинг, каллаи саҳар изғиб қолибди? — Тоҳир. Малик, Ажаб дунё

н procurer, pander, pimp

русчасводник, человек, продающий свою женуинглизчаprocurer, pander, pimpфрансузчаprometteur (m), proxénèteарабчаدَيُّوسٌ