daydimoq

fl. 1. Qoʻnim topmay, darbadar kezib, koʻchib yurmoq.

Dunyodan umidimiz bor. Biz daydimaydigan kunlar ham kelar, xoʻjayin! — P. Tursun, Oʻqituvchi

Sayohat qilib, daydib yurishga odatlangan bir kishi boʻlganim uchun qopqonga oʻxshagan bu doʻkonda diqqinafas boʻlib oʻla yozdim. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. Tentiraklamoq, tentirab, sanqib yurmoq.

Uyingda kam boʻlasan, qayoqlarda daydiysan?

U uzzukun shahar koʻchalarida daydib yurdi. — Sharq yulduzi

Qudrat egasiz daydib yurgan samanni tutib, Polvon otaning oldiga olib borganda, Polvon otadan shu voqeani eshitgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. Biror maqsadda izgʻib yurmoq.

Sekinroq gapir, oʻgʻlim, xon aygʻoqchilari daydib yuribdi. — J. Sharipov, Xorazm

Menga, doʻstim, o, tutma oson. Bunda tun-kun ajal daydiydir. — T. Toʻla, Asarlar

4. koʻchma Odatdagi holatdan farqli ravishda harakatlanmoq.

Allaqanday daydib kelgan izgʻirin quruq qorlarni chirpirak qilib, uzoqlarga uchirib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Qishloq tepasida ipak tolalariday nafis mezon erinibgina daydib yuribdi. — S. Anorboyev, Oqsoy