davlatli

sft. 1. Oʻz mustaqil davlatiga eta boʻlgan.

2. esk. Har ishga qudrati yetadigan, hukmron (asosan amir, xon, vazir va yuqori tabaqa amaldorlari haqida).

Bormasang, javob ber, davlatli xonim! Men qalmoqqa boraman bundan, sultonim! — Alpomish

Birga-birga yuring, davlatli beklar. — Malikayi ayyor

Zarbingdan yigʻlasin bunda dushmanlar, Nomardlik qilmagin, davlatli shunqor. — Shirin bilan Shakar